Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Δεν με γουστάρεις; ΟΚ. Μην με σκοτώνεις

Πόσο θα ήθελα να ανοίξω το βρωμόστομα και να κατεβασω ό,τι μπινελίκι ξέρω και δεν ξέρω στους political correct και τους δήθεν προοδευτικούς που από τη συντήρηση "βρωμάνε" φορμόλη ή όσους κυνηγούν χίμαιρες. Τους ισορροπιστές και τις κάθε λογής παπαγαλίες «μην διχαστούμε Έλληνες...» ή όσους έχουν υποστεί πνευματική λοβοτομή.

Αδιαφορώ για το ποια είναι η αποψή σας για τους δημοσιογράφους. Μια άποψη όλη την έχετε, δικαίωμά σας, δημοκρατία έχουμε. Ναι, εμείς τα "φάγαμε", εμείς φταίμε για όλα, εμείς είμαστε "αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι" και πολλά περισσότερα...

Εντέλει όμως, κάποιοι από αυτούς τους «αλήτες, ρουφιάνους δημοσιογράφους» βγάζουν το φίδι από την τρύπα για να βλέπετε τις εικόνες από τους καναπέδες σας και να... συγκλονίζεστε, να ακούτε τα ραδιόφωνα και να.... συγκινήστε, να κλικάρετε σε sites και να γράφετε θυμωμένα σχόλια για τις αδικίες που σας χτύπησαν σαν τις πληγές του Φαραώ. Και μετά να postαρετε όλο υπερηφάνεια την "ανακάλυψή" σας στο Facebook και το Twitter και να «φορτώνεστε» like και mentions και RT.

Αλήθεια, πόσοι θυμάστε την Αμαλία Γκινάκη και την Οδό Νιόβης, ω ευαίσθητοι Έλληνες, με μνήμη αμοιβάδας; Πού διαβάζετε ή ακούτε τι σημαίνει κάθε χαράτσι που έρχεται, από πού μαθαίνετε για σκάνδαλα; Μπορεί να μην σας λέμε όλη την αλήθεια και αυτό δεκτό. Αλλά την είδηση την βρίσκουμε, την φέρνουμε. Πώς την αξιολογεί το κοινό, ο αποδέκτης, ο πελάτης μας; Δεν είναι δικό μου πρόβλημα αυτό, αλλά δικό σου αναγνώστη, που ζεις με μασημένη τροφή. Η αλήθεια είναι όμως, ότι αν κάποιοι φωτορεπορτερ και δημοσιογραφοι που τουλουμιάζονται στο ξύλο από τα ΜΑΤ έκαναν κάτι... καλό, θα ήταν ασφαλείς πίσω από τις ασπίδες τους. Όχι στα νοσοκομεία, μισερωμένοι.

Και συ με διαβάζεις τώρα, χαλαρός και άνετος, με το καφεδάκι σου και είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς, εντέλει δεν σου καίγεται καρφί...

Και σιγά σιγά ξυπνάτε, μια που 8 φορές στις 10 οι παπαριές κάθε άσχετου blog που αναπαράγετε με τόση θέρμη αποδεικνύονται κατασκευάσματα-εκ του πονηρού πιστεύω εγώ- η κάποτε πλούσια TV δεν παίζει όλα όσα θα έπρεπε να ξέρετε κοκ...

Είμαι θυμωμένη. Έξαλλη, κακός σύμβουλος η έλλειψη ψυχραιμίας. Και κρατώ την ελάχιστη που μου απομένει για να μην αρχίσω τα... εξαπτέρυγα, εγώ που ποτέ δεν βρίζω τα Θεία, όχι μονο από την προσωπική μου πίστη, αλλά από αίσθημα δικαίου για την θρησκεία του κάθε ανθρώπου.

Και συ με διαβάζεις τώρα, από το γραφείο ή το σπίτι σου και είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς, εντέλει δεν σου καίγεται καρφί... Σκιάχτηκες μόνο γιατί σου κόπηκε ο μισθός ή απολύθηκες (δύσκολο πράγμα η ανεργία) γιατί ταράχτηκε η ζωούλα σου (όλα σε σμίκρυνση...) και όχι γιατί ζούσες σε ένα κωλοχανείο που εντέλει θα σε "καταπιεί"...

Δεν σας αρέσουμε, δεν γουστάρετε δημοσιογράφους, δεκτό. Μην μας σκοτώνετε και κυριολεκτώ. Αφήστε μας παρασητικά – αφού τέτοιοι θεωρείτε (και μπορεί) ότι είμαστε- να πεθάνουμε μόνοι μας: μην αγοράζετε τις εφημερίδες, μην βλέπετε ειδήσεις, μην ανοίγετε ραδιόφωνα, μην μπαίνετε σε ειδησεογραφικά sites. Θα μας ξεβράσει γρήγορα το σύστημα και σεις θα είστε ευτυχισμένοι στο Matrix σας.

Ο Μάριος που προχθές φωτογράφιζε το Σύνταγμα ως τόπο μαρτυρίου του 77χρονου Δημήτρη Χριστουλα, σήμερα αγωνίζεται, για την ζωή του. Και αυτή είναι πάνω και πέρα από την κάθε political correct άποψή σας... Μάριε μου, γίνε γρήγορα καλά για να τους χαλάς την... σούπα!


http://www.iefimerida.gr/news/45014/%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%BF-%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%80%CF%8C%CF%81%CF%84%CE%B5%CF%81-%CE%BC%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BB%CF%8E%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%85%CE%BC%CE%AC%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%84


http://photounion.gr/?p=489


Δεν υπάρχουν σχόλια: